Bilimadamları, yarasaların emecekleri kanı yüzlerindeki ısıya duyarlı sinirler yardımıyla bulduklarını belirledi.

Bu sinirler, yarasaya kanının yüzeye en yakın hangi noktadan geçtiğini bulma fırsatı veriyor. Bu da yarasanın daha etkin bir şekilde beslenmesini sağlıyor.

Vampir yarasalar, yiyeceklerini kızılötesi sensörlerle bulan az sayıdaki hayvandan biri. Ama yarasaların bu özelliklerini kullanış biçimi diğer hayvanlarınkinden farklı.

AraÅŸtırmanın sonuçları bilim dergisi “Nature”da yayımlandı.

Her gece kanOrta ve Güney Amerika’ya özgü vanpir yarasaların hayatta kalabilmesi için (Desmodus rotundus) her gece kan içmesi gerekiyor.

Araştırmacılara göre bu yarasalar karanlıkta kurbanlarını, nefeslerini dinleyerek buluyor.

Yarasalar yerlerini tespit ettikten sonra yerde hafif hafif hareket ederek kurbanının üzerine çullanıyor.

Vampir yarasalar, üst dudak ve burunlarının altındaki ısıya duyarlı sinirler yardımıyla, derinin altından geçen kanı 20 santimetre derinliğe kadar tespit edebiliyor.

Bilimadamlarına göre, bunu TRPV1 adlı bir protein sağlıyor. Bu protein diğer hayvanların tehlikeli sıcaklıkları (43 derecenin üstü) algılamasını sağlıyor.

Ancak yarasalarda bazı TRPV1 moleküllerinin başkalaşım geçirerek 30 dereceye kadarki sıcaklıkları algılayabildiği belirtiliyor.