Flash Diskler kapasitelerinin sonuna yaklaştı
Eli Harari 1990 yılında Sandisk’i kurduğunda flaş bellek yongalarının kapasitesi 4 milyon bitti. Bugün bu sayı 64 milyar bit. Başka bir değişle, flaş disk belleklerin kapasitesi son 19 yılda, 14 kere ikiye katlandı. Bu da, flaş bellek teknolojisini, tarihin en hızlı gelişen teknolojisi yapmaya yetiyor. Hatta o kadar hızlı ki, meşhur Moore Kanunu’nu bile sollayıp geçmiş durumda. “Normalde ne zaman yonga üreticileri ile Moore Kanunu’nun sınırları hakkında konuşsam, hep bir kendine güven görüyorum.
Yongaları hiç durmadan geliştireceklerinden çok eminler.” Fakat Bay Harari o kadar iyimser değil: “Elektronlarımız bitiyor” diyor. Yani fizik kuralları, flaş belleklerin daha da gelişmesini engelliyor.
“Biz bu işe başladığımızda her bir bellek hücresi başına bir milyon kadar elektron düşüyordu” diyor Eli Harari. Bu bir milyon elektron, o bellek hücresindeki depolanan verinin karşılığı. “Şimdi ise her bir hücreye sadece birkaç yüz tane düşüyor. Basitçe, teknoloji hücre başına bir elektron düşene kadar ilerleyecek ve orada duracak.”
Sandisk ve diğer üreticiler son zamanlarda minicik yongaların içine daha da veri sıkıştırmanın yollarını buldular. Eskiden flaş bellekler normal bir bilgisayar gibi çalışıyorlardı: her bir hücre 1 ve 0 karşılıpı veriyordu. Şimdi ise flaş belleklerin içindeki kontrol birimleri her hücredeki elektronları teker teker sayabiliyor. Böylece her hücreye sadece 1 ve 0 değil, 0 ve 15 arasındaki herhangi bir değer atanabiliyor.
Kartlar küçüldükçe ve veri yoğunluğu arttırıldıkça elektronlar her zaman beklenildiği gibi hareket etmemeye başlıyor. Veri yolları arasındaki mesafe kısaldıkça, yollarından sapıyorlar. Şimdilik kontrol yongaları bu bozuklukları anında giderebiliyorlar. Fakat herşeyi daha küçültüp, daha hızlandırıp, hücre başına daha az elektron, daha çok hata demek oluyor.
Bay Harari’nin analizlerine göre, teknoloji bu hızda giderse ancak iki kere daha flaş belleklerin kapasitesini arttırabilecekler. Yani şu andaki 64 milyar bitlik yongalar 256 milyar bitlik yongalara dönüşecek (32 GB eder) ve bu en geç beş yıl içinde olacak.
Her şey burada bitecek. Flaş belleklerin sonu. Veya en azından Eli Harari böyle iddia ediyor.
Yapılması gereken ise “…şehirlerde yer kalmadığında gökdelen yapmaya başladılar. Bizim için de aynı şey geçerli”. Yani tek bir bellek katmanına sahip olan yongalar değil, tost gibi üstüste basılmış çoklu bellek katmanlarına sahip yongalar.
Samsung’dan Intel’e kadar birçok firma bu çok katmanlı flaş bellek yongaları üzerinde çalışıyor. İlk örnekler çoktan ortalıklarda görünmeye başladı, fakat bunların üzerine sadece bir kere veri yazılabiliyor. Üzerine kayıt yapılamayan ilk CD’lere benziyorlar. Her ne kadar iyi ilerleme sağlanmış olsa da Bay Harari, olaylara Polyanna gibi bakamayacağını söylüyor. “Yeni bir materyal bulunduğunda işin gerisine bakılır. Fakat bulunamadığı takdirde yapılabilecek bir şey yok.”
Tutmayın beni... Yorum yazcam.